Vasten, een tijd om te luisteren

"Kondig een vasten af, keer terug tot mij. Het zijn niet je kleren die je moet scheuren, maar je hart. Je moet geen gerechtigheid beoefenen voor het oog van de mensen, maar omdat het je roeping is om te leven vanuit het Verbond tussen God en mensen. Het is tijd om de relatie te herstellen, met God, met de mensen en met heel de aarde."

Ongeveer met die woorden gaan we op Aswoensdag onze jaarlijkse veertigdagentijd in. Het is een stevige oproep. Maar precies hierdoor is de vasten een mooie tijd. We krijgen veertig dagen tijd en ruimte om even halt te houden en opnieuw naar de essentie van ons leven te gaan en levenskeuzen te laten rijpen. Een dankbaar cadeau in de huidige samenleving, waarin mensen zichzelf regelmatig voorbijlopen.

In deze vaak drukke tijden waarin de combinatie van werk, gezin, familie, vrienden, sociale media enz. al onze aandacht vragen, komen mensen vaak tijd tekort voor zichzelf.

Het geloofsleven staat vaak op de laatste plaats, als er al een plaats voor is.

En juist dat is een moment dat we vaker moeten inbouwen in ons drukke bestaan. Even tijd maken voor jezelf, even tijd maken om stil te staan, om even de batterijen opladen. Verstillen.

Stilte, dat is op adem komen. Door de stilte ontstaat er ruimte voor de Ander, voor God.

Ons hart openen, openstellen voor God. Luisteren naar zijn woord.

Luisteren, daar begint alles mee. Als we niet meer naar elkaar luisteren, is er geen dialoog mogelijk.

Als we niet meer naar Gods Woord luisteren, vervaagt onze relatie met God.

In de H. Schrift lezen we juist hoe God met ons een relatie wil aangaan. Geregeld lezen we in de Evangeliën de oproep van Jezus: 'Wie oren heeft om te horen, moet horen' Maar vaak stoppen we onze oren toe, sluiten we ons hart.

In Zingt Jubilate staat een mooi lied: 'Als gij naar de woorden luistert' ZJ 739.
Een tekst naar (Deuteronomium 28:1,2)
ls gij naar de woorden luistert die hier tot u zijn gezegd
Zullen zij een licht ontsteken, wijzen zij de goede weg...
Zoek de andere strofes maar even op bij je volgende kerkbezoek.

Moge deze tocht naar Pasen een deugddoende tocht worden, luisterend, bezinnend, biddend.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik het voel
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Misschien is dat de reden
waarom voor sommige mensen bidden werkt;
Omdat God niets terugzegt
en hij geen adviezen geeft,
of probeert de dingen voor je te regelen.

Hij luistert alleen en vertrouwt erop
dat je er zelf uitkomt.

Dus alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

(Uit 'Loving each other' van Leo Buscaglia)

 

Luc Dilewyns