Oog hebben voor... (woordje van deken Jo)

Het is wintertijd...

Het worden weer lange avonden... sommigen genieten ervan, maken het extra gezellig in huis. Anderen hopen dat de winter vlug voorbij zal zijn en zien er tegen op. Voor wie druk in de weer is speelt het veelal weinig rol. Het is een veelgehoorde opmerking vandaag: “wat gaat de tijd snel, het is alsof de dagen en weken slechts ‘open en toe’ gaan...”. Hier schuilt het gevaar dat we worden geleefd en aan vele dingen achteloos voorbijgaan.

Tijd om te luisteren...

Voor heel wat mensen zijn deze dagen meer ‘geladen’ dan andere. Zeker voor hen die een dierbare verloren hebben, heeft Allerheiligen en Allerzielen een bijzondere betekenis. Herinneringen worden, dikwijls voor de zoveelste keer, bovengehaald. Het is belangrijk dat mensen hier niet worden ‘afgeblokt’... Mogen en kunnen mededelen is heel belangrijk in een rouw- en verwerkingsproces. We bidden het trouwens geregeld in uitvaarten: ‘God, geef hen mensen die het nooit moe worden naar hun verhaal te luisteren’. Geef mensen die het nooit moe worden... want een rouwproces kan lang duren en is in z’n ‘uitwerking’ onvoorspelbaar! Hier en daar poneert de wetenschap wel inzichten rond duur en aanpak van zo’n proces maar het leven is méér dan wetenschap! Iedereen verwerkt een verlies op zijn of haar manier, reacties van mensen zijn in die omstandigheden vaak onvoorspelbaar, verklaarde mij ooit eens een wijs huisarts! Laat ons hiervoor oog hebben en vooral niet te snel oordelen! Wie denkt dat deze mensen kunnen vergeten slaan de bal mis!

Tijd om het leven te delen...

Ik wil hier niet pleiten voor het aanmoedigen van een ‘leven in het verleden’, integendeel zelfs! Mensen moeten er alles aan doen om de draad opnieuw op te nemen. Het is onze taak hen hierbij te bemoedigen en te helpen. Iemand een signaal geven dat hij of zij echt welkom is, een kort, liefst aangekondigd bezoekje kan meer helpen dan we vermoeden! Vooral ons signaal is belangrijk... zo weet de andere: ‘ik mag en kan beroep doen op iemand, maar het is geen verplichting’. Want... verplichtingen zijn in deze context taboe! Dat wordt vaak vergeten.

Tijd om te bidden...

Meer dan we denken kan ons gebed mensen kracht geven. Door te bidden kunnen we elkaar dragen. Gedeelde zorgen zijn halve zorgen, hoor je wel eens. Wel, met God mogen we alles delen, zowel onze vreugde als ons verdriet. Hij is veel groter dan ons hart, Hij is de gans Andere, onbereikbaar voor onze handen en onze ogen en tegelijkertijd zo dichtbij. Zo is God, Hij wil met ons meegaan, Hij wil een relatie met ons aangaan... Hij ziet ons graag en wil ons ten diepste raken! Wij kunnen daar niets aan doen, dat is pure genade... Laat ons hiervoor dankbaar zijn!

Goede lezer, moge dit stukje een aanzet zijn tot fijne omgang met elkaar en tot gebed. Veel goede moed gewenst aan allen die het deze donkere dagen moeilijk hebben en weet: we zijn er voor elkaar! Laten we oog hebben voor andermans signalen!

 

Deken Jo