MET HART EN ZIEL

MET HART EN ZIEL

 

De Internationale Dag van de Verpleging valt op 12 mei. De verjaardag van Florence Nightingale, Brits verpleegster en grondlegger van de moderne verpleging. Over heel de wereld is er die dag bijzondere aandacht voor de bijdrage van verpleegkundigen in de Gezondheidszorg. Zij zijn de ‘helden van nu’ in deze coronatijd.  Griet Michem is reeds 38 jaar thuisverpleegkundige Wit-Gele Kruis. Momenteel in Sint-Gillis-Dendermonde. Daarnaast is ze echtgenote en moeder van drie kinderen.

Hoe kwam je in deze sector terecht?

Toen ik nog studeerde kwam er driemaal daags een verpleegkundige van het Wit-Gele Kruis (WGK) langs bij onze buurvrouw. Hierdoor kon deze zelfstandig thuis blijven wonen. Ik dacht: ‘Dit kan wel iets voor mij zijn’. Vooral het sociale aspect sprak me hier aan. Je komt bij mensen aan huis, in hun vertrouwde omgeving. Heel anders dan in een ziekenhuis! Toen ik afstudeerde in 1982 was er een overaanbod aan verpleegkundigen. Gelukkig kreeg ik vrij vlug een vaste ronde in Baasrode. Ik was er direct thuis en werd snel aanvaard. En ik had leuke collega’s die me bijstonden met raad en daad. Na de geboorte van ons derde kind deed ik enkel avonddienst. Toen de kinderen groter werden, werkte ik opnieuw overdag. Nu sta ik al een aantal jaren op een vaste ronde in Sint-Gillis. Ik ben grotendeels werkzaam in de flatjes van sociaal dienstencentrum ‘Zonnebloem’ en omliggende straten.    

Op welke diensten kan men beroep doen?

De visie van WGK is ‘referentie zijn in de thuisverpleging binnen maatschappelijk verantwoorde totaalzorg’. Men kan 24/24 uur beroep doen op de zorgcentrale WGK en dit 7/7 dagen. Voor mensen van elke leeftijd, elk ziekenfonds en elke religieuze overtuiging. Je kan er terecht voor hygiënische zorgen, wondzorg, diabetes- en palliatieve zorg, stoma- en incontinentiezorg, psychiatrische en geriatrische zorg voedingsadvies… De verpleegkundigen zijn beschikbaar van 07 tot 22 uur. Daarna kan men beroep doen op een mobiele equipe. WGK beschikt over een aantal ‘slimme’ hulpmiddelen die patiënten meer autonomie kunnen geven. Bijvoorbeeld een personenalarm: met één druk op de knop van het zendertje om je hals of pols alarmeer je de zorgcentrale. Die neemt onmiddellijk contact op met je opgegeven hulpverleners. Bij uitbreiding zijn er rookmelders, CO-detectors en elektronische medicatiedispensers (pillendozen). Het WGK factureert jouw verzorging rechtstreeks aan je ziekenfonds. Daarom hebben we voor de meeste zorgen een doktersvoorschrift nodig. Enkel voor hygiënische verzorging is geen attest vereist.           

Over welke kwaliteiten moet je beschikken?

Zowel met een diploma ‘gegradueerde verpleging’ als ‘professionele bachelor’ kan je bij WGK aan de slag. Sinds enkele jaren is onze dienst geëvolueerd naar kleine lokale zelfsturende teams. Ons team telt elf verpleegkundigen. We zijn het vertrouwd gezicht voor onze patiënten en voor de artsen én een aanspreekpunt voor de bevolking van Sint-Gillis. Een verpleegkundige moet technische vaardigheden kunnen beheersen, zelfstandig kunnen werken, sociaal zijn, empathisch en flexibel, respect tonen voor de patiënt en houden van variatie en uitdaging. Met hart en ziel je passie volgen maakt je gelukkig. Tevreden patiënten geven veel voldoening!

Welke afspraken worden gemaakt met de patiënt?

We werken al enige tijd met tablet-pc waarin elektronisch dossiers en in te vullen standaardlijsten staan van alle patiënten die moeten verzorgd worden. Zo krijgen we informatie over de toestand van de patiënt, de mantelzorger en de leefomstandigheden. Het geeft zicht op de noden van de patiënt. Samen zoeken we naar oplossingen. Er worden zo nodig contacten gelegd met bijkomende diensten zoals warme maaltijden, gezinszorg, maatschappelijk werk. De patiënten krijgen een boekje ‘Goede afspraken, goede zorgen’ en een welkomstgeschenk (washandje en alcogel). We proberen afspraken te maken qua uur van verzorging. Vaak nemen we rechtstreeks contact met de huisarts voor meer info over de medische diagnose.

Hoe ziet jouw werkdag eruit?

Ik sta op rond 6.15 uur. Tijdens het ontbijt kijk ik op mijn tablet welke patiënten ik vandaag mag verzorgen. Mijn ronde loopt van 7 tot 11.30 uur. Ik werk enkel in de voormiddag zodat ik nog tijd over heb voor mijn gezin. De eerste patiënten zijn de diabetici. Zij wachten op hun insulinespuitje alvorens te ontbijten. Ook steunkousen worden vroeg aangetrokken. Daarnaast zijn er de dagelijkse hygiënische verzorging, inspuitingen geven en verbanden aanleggen. Bij heel wat patiënten zetten we ook medicatie klaar. Collega’s nemen het in de namiddag van mij over van 13.30 tot 17.30 uur. En dan begint de avondronde tot 22 uur. Naast de verzorging hebben de patiënten - vaak alleenstaande kwetsbare ouderen - nood aan een luisterend oor. Voorlopig mag ik niet uit werken. Omdat we thuis een risicopatiënt voor het coronavirus hebben. Ik neem nu administratieve taken op mij om collega’s bij te staan. Al mijn patiënten stuurde ik een kaartje met deze tekst: ‘Als ik nu eens aan jou denk en jij denkt aan mij, dan denken we aan elkaar en zijn we heel dichtbij’.

Welke maatregelen werden getroffen sinds de coronacrisis?

Thuisverpleegkundigen maken echt het verschil. Vaak zijn wij nu, samen met de partners van familiehulp/familiezorg, de enige hulpverleners die aan huis komen. Wij kijken niet alleen naar de verzorging maar luisteren ook naar de noden. Wie doet de boodschappen? Krijgen de mensen warme maaltijden? Hoe kan medicatie geleverd worden? Dagelijks ontvangen we updates van de werkgever. We dragen steeds een mondmasker en de handhygiëne is van groot belang. Er zijn verpleegkundigen die enkel patiënten verzorgen die besmet zijn met het coronavirus covid-19. Zij dragen beschermende schorten en speciale maskers. Om besmettingsgevaar te vermijden. Organisatorisch komt er heel wat bij kijken. Gelukkig staan we er niet alleen voor. De hoofdzetel in Gent begeleidt ons en we kunnen altijd terecht bij een teamcoach.

Wat zijn hartverwarmende momenten in deze lockdown?

Voorbijgangers steken de duim omhoog als ze een auto van WGK zien voorbijrijden. De wapperende witte lakens en handdoeken zijn bemoedigend.  In onze straat wordt dagelijks om 20 uur geapplaudisseerd. Weliswaar op een veilige afstand. Een buurvrouw zet muziek op en iedereen mag beurtelings een liedje aanvragen. Bond zonder Naam maakte kaartjes aan om digitaal te versturen. Ik ga alvast e-cards versturen naar mijn fantastische collega’s. Ik stuur ook eentje naar mijn bejaarde ouders die hun klein- en achterkleinkinderen erg missen. En naar mijn dochter die op de covid-19 afdeling werkt in AZ Sint-Blasius. Ik hoop dat iedereen het volhoudt. Als we de opgelegde maatregelen volgen, neemt het virus stilaan af. Ik kijk er al naar uit om onze patiënten, collega’s, familie en vrienden warm te omhelzen en te knuffelen!

 

Agnes De Mulder