Brief van Pastoor Paul De Craene 5/12/2018

 

HET PAD RECHT MAKEN’

Stel je voor dat de Profeet Jesaja nu onder ons aanwezig was. Van hem zou dan in de Schriften staan: ‘Het gebeurde toen Trump president van Amerika was en Charles Michel premier in België, toen Franciscus paus van Rome was en Jozef De Kesel kardinaal in België. De stem van profeet Jesaja weerklonk tot de gelovigen van 2018: ‘Bereidt de weg van de Heer, van Hem die is: ‘Ik zal er zijn voor u’. Elke heuvel moet geslecht, elke bocht moet recht. Gedempt moet elke kuil en elke voor. Geef God kans om mens te worden, om zichtbaar te worden in je leven, om een einde te maken aan het elk-voor-zich en een weg te openen van toekomst voor heel de mensheid’.

Ook in het evangelie worden de grote namen van die tijd vernoemd. Van hen die een grote verantwoordelijkheid dragen en wonen in paleizen. Tot op het moment dat Johannes de Doper komt. Hij heeft geen macht, hij verkondigt en nodigt mensen uit om anders te gaan leven. Om hun leven te toetsten aan Gods droom. Bewandel de paden van de gerechtigheid en verdrijf  alle onrecht.

Het is een gedachte die ook bij de profeet Baruch te horen is. Vanuit de ballingschap, vanuit ellende en verdrukking schreeuwt het volk om bevrijding. De mensen erkennen dat zij door eigen schuld en door zoveel onrecht in hun samenleving, oorzaak van zoveel ellende zijn. De profeet eindigt zijn profetie echter met een hoopvolle boodschap: ‘God zal zijn volk Israël met vreugde leiden’. Wij herkennen erin die hoopvolle boodschap dat die God van de bevrijding, met ons de oneffenheden in de samenleving wil effenen en de hindernissen op de weg naar het geluk, wil wegnemen. Het volk is zich bewust van de verantwoordelijkheid die zij dragen voor alle onheil dat hun treft, maar anderzijds blijven zij erin geloven dat God zijn mensen niet aan hun ellende overlaat. Wij worden opgeroepen om de paden recht te maken en alle onrecht uit onze samenleving te weren. Het is een hele uitdaging in deze adventstijd om daar samen werk van te maken. Wij voelen ons daarbij geïnspireerd door de boodschap van Johannes De Doper: ‘Maak recht de paden’… wees ‘recht-vaardig’, wees vaardig in het beoefenen van de gerechtigheid. Juist die gerechtigheid brengt vrede. Zonder die rechtvaardige wereld is van vrede geen sprake.

Elke mens die armoede kent ondervindt hoeveel drempels er zijn op dat pad naar een beter leven. Zij hebben geen behoorlijke huisvesting, geen gezonde voeding, blijven verstoken van vele kansen om deel te nemen aan het sociale leven. De kinderen krijgen minder kansen om een passende vorming te volgen. Zij hebben alleen het openbaar vervoer en het wordt steeds duurder. Ook voor energie moet meer worden betaald, enz. De drempel naar allerlei diensten om geholpen te worden wordt steeds hoger. Men krijgt wel direct een dossier en een dossiernummer maar de concrete hulp en begeleiding laten dikwijls op zich wachten. Het blijft een zorg om naast de officiële diensten die er zijn ook een aantal vrijwilligers te vinden die een werkgroep ‘welzijnszorg’ willen oprichten met als doel de mensen op onze parochies concreet te helpen en bij te staan in hun nood. Dit geldt niet alleen voor de armen, ook zij die ziek zijn, een zware depressie doormaken, langdurig werklozen, mensen die een vreemde naam dragen, vluchtelingen, medemensen met beperkingen, families waar het noodlot toeslaat, … staan zo dikwijls in de kou. Ze ondervinden zoveel obstakels op weg naar een betere toekomst. Maak hun pad effen, zo zegt Johannes tot allen die zich tot hem wenden voor dat ‘doopsel tot bekering’.

Welzijnszorg zoemt dit jaar in op de erbarmelijke situatie van vele kinderen, 1 op 5 zegt men, die het niet goed hebben. Kinderen die opgroeien in een thuis of een omgeving waar armoede heerst. Hun levenskansen worden daardoor sterk bepaald. De kans dat zij het maken in het leven wordt sterk beperkt. Johannes de Doper nodigt ons uit om elk obstakel dat het geluk van deze kinderen in de weg staat weg te werken. Voorwaar, een boeiende opdracht opdat Gods liefde een beetje meer tastbaar zou worden in het midden van hen die nog in de duisternis leven. Want dat is het toch dat wij met Kerstmis willen vieren.

Pastoor Paul