Brief van Pastoor Paul De Craene 12/06/2019

LIEVE GOD…

In de vroegere Mechelse catechismus stond de vraag ’Wie is God?’ Het antwoord dat wij uit het hoofd moesten kennen was: ‘Er is maar één God en drie goddelijke personen’. Het antwoord riep minstens evenveel vragen op als de vraag. Men voegde er aan toe dat God een ‘mysterie’ is. Daarover zei de catechismus: ‘Een mysterie is een wonder dat je niet kunt verklaren maar moet aanvaarden’. Met andere woorden waarvoor je niet de passende woorden vindt. Dat is een nogal theoretische beschouwing, gegroeid doorheen de eeuwen, waarvan je niet veel wijzer wordt.

Sommigen kennen waarschijnlijk het verhaal van de Heilige Augustinus. Een zeer geleerd man. Hij liep op het strand en dacht na over ‘Wie God is’. Opeens zag hij een kindje bezig om uit de zee met een emmertje water te scheppen en het in zijn zelfgemaakte putje te gieten. Augustinus zag het kind bezig en vroeg: ‘Vriendje wat ben je aan het doen?’ Het kind keek op en zei: ‘Mijnheer, ik ga met mijn emmertje de zee in mijn putje doen’. Waarop Augustinus lachte en zei: ‘Maar jongen u ziet toch dat die grote zee nooit in dat kleine putje kan’. ‘Juist,’ zei de jongen ‘zo is het ook voor u onmogelijk om die grote God in uw kleine kopje te krijgen’. Ook vandaag blijft het omschrijven van wie of wat God is een onmogelijke taak. Enkele weken terug heeft men een foto kunnen maken van het zwarte gat in het heelal: een ruimte in het heelal waar alles in opgaat. Toen men aan die wetenschapsmensen vroeg: ‘Waar plaats je God dan?’ Dan was het antwoord: ‘God is het begin en het einde van het zwarte gat. De Alfa en de omega waar alles in opgaat’.

Maar er is nog een andere weg om iets zinvols over God te zeggen. God heeft zich doorheen de geschiedenis getoond en bekend gemaakt. Vooreerst als Schepper van alles wat bestaat. De schepping is van zijn hand. Zoals in het scheppingsverhaal staat: met veel liefde en zorg heeft hij alles geschapen en tot leven geroepen. Midden in die schepping heeft hij de mens geplaatst als medeschepper. De mens is geroepen om mee die zorg voor de schepping te behartigen. Want de schepping is nog niet af. En, wij zijn medeverantwoordelijk opdat deze wereld er steeds mooier zou uitzien. Die God is dus Vader en oorsprong van alles wat bestaat. Maar Hij heeft zich ook aan de mensheid geopenbaard in de geschiedenis van het volk van God, om met Abraham op weg te gaan naar een nieuw land. Hij heeft ons geroepen om mee te helpen aan de opbouw van een nieuwe wereld. Hij heeft aan Mozes zijn naam bekend gemaakt: ‘Jahweh’, ‘God met ons’ en ons op het hart gedrukt dat hij met ons meegaat doorheen de wisselvalligheidheden van de tijd naar het Beloofde Land. Hij gaf ons doorheen de geschiedenis profeten om ons op de juiste weg te houden. Zijn liefde voor de mensen hebben wij het meest mogen ervaren in Jezus van Nazareth, kind onder ons, maar ook een gelaat van die goddelijke liefde. In die Jezus heeft God, die hij Vader noemde, ons menselijk bestaan gedeeld. Door Hem kregen wij een model van leven, een boodschap van liefde. Hij is werkelijk de Zoon van God. Zijn uitnodiging was het om die goddelijke liefde nu verder door te geven van generatie op generatie. Hierbij zou Hij ons zijn Geest schenken die ons tot bewogen mensen maakt om vandaag Gods Liefde tastbaar te maken in onze zorg en onze omgang met mensen. Juist door zo te leven maken wij de wereld een beetje goddelijker, vol van Gods Liefde.

Om Gods Drievuldig bestaan te verstaan hebben wij geen grote theorieën nodig maar vooral de verwondering, openheid om Gods aanwezigheid op het spoor te komen, in de Schepping, in zijn Verbond van liefde, dat het meest duidelijk werd in Jezus, in die Goede Geest die ons tot moedige getuigen maakt. Hij nodigt ons uit om met zijn hart naar de wereld en de mensen te kijken.

Op veel schilderijen en ook iconen vind je Gods Drievuldigheid voorgesteld met God, als Vader gever van het leven en aan zijn rechterzijde de Zoon, met het boek, het woord Gods, in zijn hand en de Geest voorgesteld als een duif.

Pastoor Paul