Brief van Pastoor De Craene 9-1-2019

   

EEN JAAR VOL GELUK

De voorbije dagen waren wensen van geluk en vreugde niet weg te denken. Bij elke eerste ontmoeting met gekenden en met groepen, in de vele toespraken die werden gehouden en berichten die ons werden toegezonden… stonden geluk, vrede en welzijn voorop.

Maar zijn wij wel gelukkig?  Dikwijls wel! Maar in een tijd waar alles moet kunnen, stellen wij vast dat mensen ook vlug hun goed humeur kwijt verliezen als één of ander niet loopt zoals zij het wensen en dromen. Een klein meningsverschil is dikwijls voldoende om in vuur en vlam te staan. Terwijl wij dikwijls weinig redenen hebben tot klagen.

In deze jachtige tijd, waar mensen zo nerveus handelen en het leven en de samenleving zeer complex zijn, is er eveneens een gevoel van onzekerheid en niet meer mee te kunnen. Door  diverse media worden de verwachtingen zo ideaal gesteld en denkt men niet meer mee te tellen. De economische crisis die velen treft, de sociale samenhang die afbrokkelt, een sterke  geloofsovertuiging die wegkwijnt, de psychologische druk die alsmaar toeneemt, de groeiende verwachtingen die men in mensen stelt, de waarden en de zingeving van voorheen die in vraag worden gesteld, het onveiligheidsgevoel dat mensen treft en de angst voor de toekomst … maken het ons allen niet gemakkelijker en bedreigen de zin van het bestaan. Inderdaad, velen zijn gelukkig, maar dat geluk is broos en soms zo kwetsbaar.

Sommigen beweren dat dit komt door het stijgend egoïsme onder de mensen. Men leeft onder de spanning van de hebzucht en het zelfbehoud… zeker in crisistijden. Een samenleving die alleen maar oog heeft voor de materiële vooruitgang, hoe belangrijk ook, verliest vlug de zorg voor het welzijn van iedere mens.

“Die crisis van waarden: ‘Wat is belangrijk in het leven?’ en de crisis van geloof en zingeving: ‘Wat is de diepste zin van mijn bestaan?’ leeft ook in ons. Het gemis aan geloof en een diep moreel besef maken een mens angstig. De angst voor de zinloosheid van ons bestaan doet ons zo oneindig verlangen naar geluk en maakt ons tevens zo boos op alles wat dat geluk in de weg komt te staan. Het stijgend egoïsme is een gevolg van de groeiende zinloosheid in onze samenleving. ‘Als het visioen verdwijnt, verwildert het volk’ staat in het boek Wijsheid. De zinsloosheid van het bestaan maakt mensen ten diepste ontevreden. Ze hamsteren dan overal geluk, alsof het oorlog is. En wie hun voor de voeten loopt bedreigen zij met geweld…. Vandaar zoveel zinloos geweld. Dat maakt ook dat mensen er zo gespannen bijlopen. “ schrijft Marc Van de Voorde. Als de mens de religieuze dimensie kwijtspeelt wordt hij angstig en plooit hij terug op zichzelf.

‘Samen thuis’ is het thema waarrond wij op onze parochies willen nadenken in het komende jaar.  Het begint allemaal met de vraag wat is belangrijk in het leven. Op een creatieve wijze hebben vorige generaties daarover nagedacht en vooral initiatieven genomen.  De regel van Kardinaal Cardijn, de stichter van de christelijke arbeidersbeweging was eenvoudig en duidelijk: ‘zien, oordelen en handelen’.  Zien wat er gebeurt in deze wereld.  In gesprek gaan met elkaar en een wijs oordeel vellen. Op een creatieve wijze rond dat thema beweging maken en zo handelen dat alles ten goede komt.  Op een eigentijdse wijze kunnen wij dit jaar diezelfde weg bewandelen. Ook in onze omgeving en in de wereld staan wij nog ver af van Gods droom.  Zeer veel mensen leven in armoede, zowel bij ons als in de grote wereld… zij moeten geholpen worden.  Want de goede God heeft ons zijn schepping toevertrouwd om de vruchten ervan met elkaar te delen, zodat elkeen ontvangt wat nodig is om menswaardig te leven. Miljoenen medemensen worden door ziekte of ouderdom getroffen .. in het voetspoor van Jezus moeten wij alles doen wat kan om hun te genezen en hun lijden, zowel fysisch en als psychisch, te verlichten. Vele kinderen en jongeren lopen gevaar als zij niet door volwassenen worden gesteund en bemind. Vele mensen slagen niet in hun dromen als daar geen medemensen zijn die hun de hand reiken enz.   Er is grote nood aan veel geëngageerde gelovigen, die groep willen vormen en zich samen willen inzetten om het gelaat van deze wereld te vernieuwen en te werken aan een samenleving waar allen zich ‘thuis’ mogen voelen. Mogen wij tijdens het komende jaar op onze parochie daartoe belangrijke stappen zetten.  En weet, iedereen is er met zijn talenten zo nodig, wil die droom, die goddelijke droom, een werkelijkheid worden.

 

Pastoor Paul