Brief van Pastoor De Craene 6-2-2019

DE LIEFDE VAN VALENTIJN

Sint Valentijn (in het latijn Valentinus) stierf rond 269 de marteldood in Rome, bij de christenvervolging onder keizer Claudius II Gothicus. Wanneer hij geboren werd is onbekend. Men spreekt ook nog van een andere Valentijn, hij was bisschop van Terni (vandaar: Valentinus van Terni) en zou eveneens in Rome de martelaarsdood zijn gestorven. Mogelijk gaat het hier om dezelfde persoon. 7 februari is de feestdag van de heilige Valentinus van Raetia, met wie men de bovengenoemde Valentijn(s) ook verwarde. Paus Gelasius I riep in 496, 14 februari uit tot de dag van de heilige Valentijn. In de tijd van paus Gelasius was er echter geen enkel biografisch gegeven meer over hem bekend. Sint Valentijn werd genoemd als één van degenen 'die terecht door mensen worden vereerd, maar wiens daden slechts voor God bekend zijn'.

Volgens de legende kwam een jong paar bij Valentijn met het verzoek hen te trouwen. De man was een heidense soldaat, de vrouw een Christen. Valentijn vond de liefde belangrijker dan de wetten van de keizer en huwde het stel. Al gauw kwamen meerdere paren met hetzelfde verzoek. Hij werd aangegeven en gearresteerd. Toen hij voor de keizer moest verschijnen probeerde hij die te bekeren. Claudius voelde zich beledigd en liet Valentijn martelen en onthoofden. Dat gebeurde op 14 februari, maar het jaar is onduidelijk. Voor het vonnis werd uitgevoerd, zag hij nog kans het dochtertje van de gevangenisbewaarder een briefje toe te stoppen. Van je Valentijn, stond erop. Volgens een ander verhaal kwam een cipier (of de stadhouder van Rome) bij de toen al in de gevangenis zittende Valentijn met het verzoek zijn blinde dochter te genezen. Valentijn zorgde voor een geneesmiddel, maar dat werkte niet. Op de dag van zijn onthoofding probeerde de vader van het meisje nog wanhopig het vonnis tegen te gaan, maar tevergeefs. Na Valentijns terechtstelling ontving het meisje een klein briefje van Valentijn, waaruit een gele bloem viel (als mensen hem om raad vroegen gaf hij hen een bloem, vandaar de bloemengroet op Valentijnsdag). Op het briefje stond 'Van Valentinus' en direct kon ze weer zien. Volgens de legende heeft de vader zich daarna bekeerd tot het christendom.

Dit mooie verhaal en de daaraan verbonden gebruiken nodigen ons uit om werk te maken van een goede en liefdevolle relatie. Simpel is dit niet altijd…. Maar de belofte die mensen voor elkaar uitspreken is een enorm houvast om zich aan elkaar te blijven geven in goede en kwade dagen, ook als het huwelijksbootje stormen moet trotseren. Ook andere liefdevolle relaties zijn belangrijk. Dat mensen op elkaars aandacht en inzet kunnen blijven rekenen in het gezin, de familie, de buurt, enz. Dat mensen aan elkaar een woord van trouw geven maakt zo dikwijls het verschil tussen een leven in verlorenheid of een leven in geborgenheid.

Sint Valentijn nodigt ons uit om elkaar niet in de steek te laten, maar om bekommerd te zijn om elkaars geluk en elkaars leven. Wij wensen aan alle inwoners van onze parochie een deugddoende liefdesrelatie en veel geluk in hun samenzijn! In de Eucharistie van zondag zal rond dit thema worden gewerkt.

 

Pastoor Paul