Brief van Pastoor De Craene 22-01-2020

GEEF MIJ JE HAND

Het thema voor het herdenkingsmoment van het drama van Fabeltjesland dat plaats heeft in de kerk van Sint-Gillis op zondag 26 januari om 11.00 uur is ‘Geef mij je hand als ik de weg niet vind’. Het zijn de eerste regels van een prachtig lied van Elly en Rikkert.

Wij mensen kunnen soms zwaar getroffen worden door een of andere ramp die ons overkomt, zoals die is gebeurd op 23 januari 2009 in het kinderdagverblijf Fabeltjesland, waarbij Léon en Corneel en begeleidster Marita het leven lieten. Ook de andere kinderen, hun ouders en familie zijn door dat gebeuren zwaar getekend. Ook op andere dagen en andere plaatsen sterven zoveel kinderen en jongeren of moeten zij verder door het leven met een zwaar getekend bestaan. Wij staan daar machteloos bij, kunnen weinig of niets doen dan elkaars hand vasthouden als teken van zorg en verbondenheid. Juist in de moeilijke momenten willen wij elkaar niet alleen laten en hebben wij meer dan anders elkander nodig.

De symboliek rond dit samenzijn is de ‘hand’. Handen zijn de vertaling van wat er diep in ons hart omgaat. Aan de hand kan men zien hoe een mens zich voelt. Een vuist maken is dan de vertaling van de boosheid. Met zo’n handen kan men anderen kwetsen en kleineren, pijnigen en ja zelfs doden. Boze handen grijpen zo dikwijls naar een wapen om zichzelf te verdedigen en te bemachtigen wat aan anderen toebehoort. Oorlog en geweld zijn daar de exponenten van. Onrecht en onheil het resultaat. Sommigen staan steeds met grijpende handen in het leven en willen zich op oneigenlijke manier en met machtsmisbruik beslag leggen op wat hun niet toebehoort. Er zijn mensen die in het leven staan met kwetsende handen: handen die niet alleen fysiek pijnigen, maar ook het hart en de medemens vernederen. Maar er zijn ook, gelukkig maar, vele open handen. Zij tonen ons de liefde en de goedheid van de mens. Strelende handen bijvoorbeeld: zij gaan op een tedere wijze om met de medemens; helende handen: zij genezen mensen van hun kwetsuren, lichamelijk en innerlijk. Gelukkig de mens die zulke handen mag voelen. Handen die u verzorgen, handen die met veel aandacht troosten, handen die bemoedigen en mensen terug overeind helpen. Zij zijn een vertaling van Gods liefdevolle handen, en geven handen en voeten aan die goddelijke liefde die naar elke mens gericht staat. Mensen met open handen zijn zo aangenaam; zij kunnen met een groot hart iets van de anderen ontvangen en drukken zo hun waardering uit voor wat een medemens ons doet. Open handen schenken tevens aan anderen wat die nodig hebben of helpen kan. Die tedere helende handen … ze zijn nodig om samen werk te maken van een tedere en warme samenleving. Wij leven jammer genoeg in een harde wereld, waar mensen gemakkelijk afrekenen met elkaar in plaats van te vergeven, waar de mens zo gemakkelijk iets stuk maakt en afbreekt in plaats van samen te bouwen aan een liefdevolle gemeenschap.

De pijnlijke kanten in het leven moeten ons prikkelen om samen alle onheil uit de wereld te helpen en er voor te zorgen dat iedere mens tot zijn recht komt. Geef mij je hand, samen willen wij van deze wereld iets moois maken voor iedere mens. ‘Niemand heeft grotere liefde dan hij die zijn leven (zijn hart en handen) schenkt aan zijn medemens’, zegt Jezus tot zijn apostelen.

Moge deze herdenkingsdag ons terug uitnodigen om aan de hartelijkheid een grotere plaats te geven in ons leven en in deze wereld.

Pastoor Paul