Brief van Pastoor De Craene 10-06-2020

BREKEN EN DELEN

Zondag vieren we Sacramentsdag, Na de vasten- en Paastijd tot Pinksteren; volgen we terug de liturgie van de zondagen door het jaar. Op het feest van Sacramentsdag, ontstaan in de 13de eeuw, gaat onze aandacht naar de aanwezigheid van de verrezen Heer in het breken van het Brood en het delen van de Beker, wat wij toch iedere zondag vieren. Dat feest heeft in deze coronatijden wel een bijzondere betekenis, nu wij reeds vele weken geen eucharistie kunnen vieren. Velen kijken er naar uit. Het feest wordt midden in de week gevierd en verliest daardoor bijna alle aandacht. Daarom hernemen wij de boodschap van Sacramentsdag op de daarop volgende zondag.

Brood is zo gewoon. Het delen van het brood is een alledaags gebeuren, tenminste als je nog van samen tafelen houdt en je maaltijden niet beperkt tot een vlugge hap uit de ijskast. Maaltijd houden is een intens gebeuren. Je wilt samen zijn, je maakt tijd voor elkaar en luistert naar elkaars verhaal. Je deelt met elkaar en biedt elkaar het voedsel aan. Het versterkt de familieband en nodigt uit om alles in het leven met elkaar te delen, lief en leed. Tafelen is dus zoveel meer dan zich van de nodige calorieën voorzien.

Het brood heeft reeds een lange weg afgelegd. De boer moet ploegen en zaaien. De graankorrels moeten sterven in de aarde om bron van nieuw leven te worden. De boer moet oogsten en het bekomen graan malen tot bloem. Met die bloem vermengd met water, zout en andere ingrediënten wordt het brood gebakken en naar de mensen gebracht. Dank zij het samenspel van mens en natuur ontstaat het brood om het met elkaar te breken.

Zo is het ook met de wijn. De wijngaardenier plant en snoeit de wijnstok. Goede grond en een milde zon zijn zo belangrijk opdat de wijnstok goede vruchten zou schenken. Ook hier is een zorgzame samenwerking tussen natuur en mens noodzakelijk. De vruchten worden geplukt. De goede vruchten gaan naar de perskuip en bieden ons na veel zorg en tijd een heerlijke wijn. Wijn van vreugde om met elkaar te delen. Brood en wijn zo vanzelfsprekend, dagelijkse kost, in het land van Jezus. Deze eenvoudige spijzen maakt Jezus tot teken van zijn blijvende verbondenheid met zijn vrienden tijdens die laatste maaltijd; vooraleer Hij zelf zijn leven zal geven uit liefde voor ons allen.

Met Pasen herdenkt het Joodse volk haar bevrijding uit de slavernij van Egypte. Zij danken God op deze feestdag omdat Hij hen heeft bevrijd uit ellende en allen voedsel gaf tijdens die lange zoektocht door een woestijn van onzekerheden, naar een nieuw land, een nieuwe tijd. De Joodse families gedenken dit met een Paasmaal aan de vooravond van de grote Sabbath. De maaltijd begint met het breken en delen van het brood. En de maaltijd wordt afgesloten met een laatste beker van verbondenheid en geloof in die God die leven schenkt.

Jezus was ook een Jood. Jaar na jaar heeft hij met zijn geloofsgenoten het Joodse paasfeest gevierd.

Op zijn laatste avond was hij samen met zijn vrienden, de apostelen. Hij herhaalt de oude Joodse rituelen maar schenkt er een andere betekenis aan. Met name, Hij nodigt hen uit om Hem te gedenken. Hij is voor hen de graankorrel die sterven moet en veelvuldig Leven brengt. Hij is de ware wijnstok waarmee ze verbonden  moeten blijven. Zoals brood en wijn het resultaat zijn van de arbeid van mensen en bron van leven zijn, in Brood en Wijn, wil Hij Gods menslievendheid doorgeven aan ons. Zo wil Hij voortaan bron van leven zijn voor zijn vrienden en voor allen die in Hem geloven. En meer nog: Hij nodigt ons uit om eveneens bron van leven, van Gods Liefde, te worden voor anderen, door onze liefde en dienstbaarheid, door onze zorg en nabijheid, door onze genegenheid en tederheid. Bron van leven zijn wij als wij bereid zijn naar Jezus’ voorbeeld ons leven te breken en te delen.

Bij de communie zegt men: ‘het Lichaam van Christus’. Daarmee wordt gezegd wat wij ontvangen: de verrezen Heer in de gedaante van het gebroken Brood. Er wordt ons tevens gezegd: Mens, wees ‘Lichaam van Christus’ in deze wereld. Wie aan de tafel van Jezus deelt wordt uitgenodigd om in Zijn leven te delen en om Hem aanwezig te brengen in ons dagelijks leven. Zijn zorg voor armen, zijn passie voor gerechtigheid en vrede, zijn aandacht en liefde voor de minsten, zijn verbondenheid met de Vader moeten wij tot de onze maken. Wij kunnen dat niet genoeg herhalen. Daarom verlangen christenen er naar om iedere week samen te komen aan de tafel van de Heer. Jij bent ook uitgenodigd!

Pastoor Paul