Bedankt Agnes en Louis (Baasrode)

Agnes en Louis werden vanuit onze kerkgemeenschap tijdens de Ontmoetingsviering door de Kerkraad en door pastoor Paul in de bloemetjes gezet

Dit interview werd afgenomen naar aanleiding van de verhuis naar Dendermonde van Agnes Cayet en Louis Verheyen omdat ze voor onze kerkgemeenschap in Baasrode heel wat gedaan en betekend hebben.

Het is allicht niet omdat jullie onder de kerktoren wonen dat jullie engagement voor de parochie zo groot was, veronderstel ik. Kan je eens zeggen hoe dat boeiende verhaal begonnen en nadien gegroeid is?

Agnes: vanaf mijn 14de was ik al leidster van de Roodkapjes in St-Vincentius Buggenhout.  Via een vriendin kwam ik terecht bij VKAJ Baasrode.  Zelfs toen ik werkte bij de Societé Génerale in Brussel was daar een afdeling van VKAJ en ging ik toen al regelmatig mee op studieweekends. De klik naar de leiding in VKAJ Baasrode werd rap gemaakt. Die leidersfunctie ben ik blijven opnemen tot aan ons huwelijk in 1964. Maar het is eigenlijk nooit gestopt. Een paar weken na onze trouw was er al een vraag om bij KAV te komen om een oud-kernlid uit de Broekstraat dat ermee stopte te vervangen.  Vanuit  KAV is dan mijn politiek engagement gekomen en nadien het engagement in de parochie. 

Vertel eens wat meer over dat sociale en politieke engagement.

Agnes: Politiek werd voor mij geen succes. Ik had dat in mijn enthousiasme aangenomen met de bedoeling voor Baasrode meer gewicht te kunnen leggen in het stadsbestuur. Bij de aanstelling als gemeenteraadslid zei een van de mederaadsleden: onthou goed he meiske, uw tegenstanders zitten aan de overzijde van de tafel, maar uw tegenstrijders zitten aan dezelfde tafel als jij. Dat heb ik maar al te rap moeten ondervinden. Vandaar dat het vlug afgelopen was met mijn politiek engagement. Hierdoor zocht ik compensatie in meer creatieve en sociale zaken.

Bij die creatieve zaken moet ik denken aan je groene vingers. Je hebt heel je leven wat met bloemen gehad, toch?

Agnes: Aan het Hoger Instituut voor Landbouw ging ik 3 jaar cursus volgen en terzelfdertijd kwam het geven van workshops bloemschikken helemaal op gang.  Ik heb dik 30 jaar plezier beleefd aan die regelmatige samenkomsten waar we, voornamelijk met dingen rondom ons,  leuke bloemarrangementen konden creëren.

Je hebt je bloementalent ook ten dienste gesteld van de parochie.

Agnes: In 1981 vierden mijn schoonouders hun gouden jubileum. Naar aanleiding daarvan versierde ik de eerste keer de kerk met bloemen.  Madame Delacourt vond dat super en de vraag werd gesteld of ik dat niet vaker zou willen doen. Dus vanaf dan, september 1981 verzorg ik wekelijks de bloemen in de kerk.  Er zijn jaren geweest dat er meer dan twintig keer bloemen voor trouwers moesten aanrukken. Het is zelfs gebeurd dat ik de bloemen van de eerste trouwers opzij moest zetten om plaats te maken voor het volgende paar. Hoe tijden kunnen veranderen...

Nu we toch in de kerk beland zijn. Na het afhaken van Denise, die vele jaren trouwe dienst in onze kerkgemeenschap heeft gedaan, ben je ingesprongen als opvolger en manusje-doet-al in de kerk. Welke taken nam je zoal waar?

Agnes: Ja dat werd oorspronkelijk aangegeven als “het openen en sluiten van de kerk”.  Maar uiteindelijk werd het een echte “kostersjob”.  Ook het onderhoud van de kerk werd een aandachtspunt.  De tijd dat we konden rekenen op vrijwilligers is namelijk definitief voorbij.

Waar rond Denise er nog een ploeg was die af en toe meehielp bij het grondig schoonmaken  van de kerk was dit samen met haar ontslag weggevallen.  Voor er een poetsvrouw gevonden werd die geregeld de kerk onderhield, hebben Chris Oosterlinck en ikzelf verschillende keren de kerk netjes gehouden. En ja, bij de diensten in de kerk ben ik er altijd als eerste en als laatste.

Ook buiten de kerk heb je je ingezet voor de kerkgemeenschap, vooral dan bij de vzw Parochiale Werken. Welke functie vervulde je daar?

Agnes: Bij de vzw Parochiale Werken heb ik vooral de Boekhouding voor mijn rekening genomen. Een vrij intensieve taak. Maar ik heb dat met plezier gedaan, vooral omdat ik in een goed team kon werken en mee een steen heb kunnen verleggen.

Naast parochiale had je nog andere sociale engagementen.

Agnes: Dat klopt. Zo ben ik bijvoorbeeld al jaren vrijwilliger in het Woon- en Zorgcentrum St.-Vincentius. Dat is er gekomen doordat mijn moeder er in 2002 haar intrek nam. In 2008 kwam mijn engagement daar in een stroomversnelling toen er een acute dreiging was dat het rusthuis zou gesloten worden. Alle hens aan dek dus en dankzij een kordaat  en niet aflatend protest en actie werd de zaak ten goede gekeerd en staan we nu in Baasrode gelukkig op de vooravond van een gloednieuw WZC met meer capaciteit. Baasrode zal er wel bij varen!

Louis associëren we met BAC en KWB.  Ook met de pioniersjaren van de volleybal in Baasrode.

Louis: Bij de KWB ben ik aangesloten sinds 1964. Daarvoor, vanaf mijn 14 jaar, was ik in de leiding van KAJ.  Door de jaren heen heb ik in de KWB alle bestuursfuncties doorlopen. Uiteindelijk ben ik in 1992 uit het bestuur gestapt omwille van gezondheidsredenen.

En je hebt dat goed opgemerkt, ik stond inderdaad aan de wieg van de KWB-volleybalploeg. Ik herinner me nog levendig de geweldige liefhebberscompetitie in ADEC en de heroïsche matchen op het schoolfeest bijvoorbeeld. De KWB-volleybalploeg bestaat nu nog.

Wat BACOB betreft ben ik plaatselijk agent geworden in de jaren 70. Vanaf 1974 was ik kantoordirecteur voor St.-Gillis en Baasrode en vanaf 1980 tot1992 voor Baasrode alleen.

In 1996 ben ik met pensioen gegaan. En ja, zo veel jaren later, zien we de banken in Baasrode jammer genoeg verdwijnen. Ook hier kan het verkeren…

Daarnaast hebben jullie nog een gemeenschappelijke passie: zingen.  Jullie zijn vele jaren de motor van het Sint-Ursmaruskoor geweest.

Louis: Ja, de gemeenschappelijke interesse in muziek en zingen was er wel degelijk. In het St.-Ursmaruskoor zong ik al op mijn 18de, samen met kleppers als Frans Moens, onderpastoor De Backer, Henri Saey  Anthony Jacobs en Peke van Payers, namen die de oudere generatie zeker nog iets zal zeggen. Ik ben later verschillende jaren voorzitter geweest. Maar ook het koor heeft ondertussen zijn zwanenzang gezongen. De koorleden werden ouder en enkele zwaargewichten zijn er jammer genoeg niet meer. Maar we hebben ook dat engagement tot op het laatst met veel plezier gedaan.

 

Agnes en Louis, ik wil jullie in naam van onze kerkgemeenschap heel erg bedanken voor jullie jarenlange inzet en engagement. We wensen jullie een vlotte overstap naar Dendermonde en nog vele fijne, gelukkige  jaren in de Denderstede. Jullie blijven hier uiteraard altijd welkom. Baasrode zal jullie missen!

 

Tony DB.